ASLEN – CAROL ANN DUFFY

Çev. Belkıs B. Şimşek

 

Memleketimizden geldik

Tarlalardan düşerek gelen kırmızı bir oda da

Annemiz, babamızın ismini şakırdı tekerlek dönüşlerinde

Kardeşim ağladı, biri bağırdı EV

EV kilometrelerce geriye koşmak gibi

Cadde, ev, terk edilmiş odalar

Artık yaşamadığımız. Gözümü diktim

Patisini tuttuğum gözleri kör bir oyuncağa

 

Bütün çocukluk bir göç. Birazı yavaş

Seni öylece bırakan nerede olduğunu

Kimsenin bilmediği ağaçlı bir yola

Teslim eden. Bazıları ani.

Aksanın bozuk. Tanıdık görünen köşeler

Akla hayale gelmez astar sıvalı malikânelere çıkar

Solucan yiyen abiler anlamadığın sözler söylüyor

Ana babanın kaygısı düşmüş bir diş gibi kafamda

Kımıldıyor. Evimizi istiyorum. Diyorum

 

Sonra unutuyorsun ya da hatırlamıyorsun ya da değişiyorsun

Ve kardeşini bir yudum şarap yudumlarken görüp, bir utanç kıymığı

Bir yılan gibi deri değiştirirken, sesim

Sınıfta diğerleri gibi çıkıyor. Bir durup düşünüyor muyum

Bir nehri kaybettim, konuşmamı, ilk feza hissini

Ve doğru yeri? Şimdi nerelisin?

Soruyor yabancılar. Aslen. Tereddütteyim.

0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *