HERKES UNUTSUN EVİNİ (MEVSİMLER DE)

sonbahar

 

solmadı

henüz yara izi omzumda

kanamak ile kanamamak

arası bir köprü

otlardan

yola çıkmak için iyi bir saat bakınıyorum

yola çıkmak

için, bandroller belki, iyi bir

saat bakınıyorum

iyi kıyafetlerimi

çıkarıyorum, yola çıkmak için

parlak asır

bastırarak

dururken ensemde

neyi biliyoruz -bunu biliyoruz

yastığımın altında kurulan çelik

kanayınca yaprak uzanmaz geceye

ve suya

suya değin uzanır bakışlar

ve kırılırdı

halkımın üstüne

inen

gökyüzü

kuşlar için yükselmişti

 

 

kış

 

toplanıyor

elbiselerimizde pamuk oranı

ellerinden esmer çocukların

metalle inip kalkan

sertleşen göğsümüze

boks eldivenleri gelir kırmızı

sararmış ülkelerden

bandroller artık

korunaklı olmayan evler

yürüyebilir aramızda

kararlı ve sevecen

hürlüğün sesi tok

belki oğul vermenin vakti

beyazlar altında toprak için

kanayarak

yükselen

heykelini taşıyınca halkım

mermer alsa da yerini

bozbulanık aksanımızda

türküler yeşerir

ilkbahar

 

yükselecek

tutacak kenti

toprağına çadırlar, evler ve

denize yuva yapmak balığın

binalar bizim

bizim bu büyük aynalar

göç yollarında

tabela olmaya

büyüttüler, kısrak gövdelerini

boy

 

num

 

kentlerimiz oldu

bandroller örneğin

adımlarımız değil

değil traktörlerle

halkım, traktörlerle taşınan

bir elmadır yemyeşil

ceylan gözlerinde kurulur

ok olmaya

adından vurur insanı

dudaklarıyla ısırarak

kocaman bir duayı

kocaman bir marşı

ve kocaman

elleri

-kimin elleri

her sabah tutan yakamızı

el demiş başkası

biz sabah diyelim

diyelim, çoğalsın sabah

 

yaz

 

adımdan vursunlar beni

akmaz böylece

herkes unutsun evini

kan

hem soğuk, kirli

yeni mevsim

bandroller değil

vurarak gürzünü

geliyor

uzaklaşacağım

o nüfus saymanlarından

sürekli kıpırdanan ağızlarından

bir mevsim daha yaşayacak olmak

bir mevsim daha, yaşayacak olmaktan

Eser Sahibi:
Website:
0 Yorum Bulunmaktadır.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *