YOLUMDAKİ HANLAR I

Ali Ural’a

I

 

Öldürüyorlar, ruhuma hiçbir pay bırakmadan öldürüyorlar

Çamaşır suyu gibi bir sermayem

Ağzımda çalkalanan dünyadır

İplere diz iplere diz

 

Eşindi bu gökdelenler

Aman gündemde kalın efendim

Ben bir de devlet edinmemeliyim

Çizgili ve kesik, evet çizgili

Yok olacak yok olacak

 

Bunalımda bir duvar üstümüze geliyor

Çok, çok hatırı sayılmaz bunun

Bir toprak gibi burada hissediyorsun kendini

Sonradan söylüyorlar heyy elin dedim

Biraz yamaçlı, düğmeleri açılıyor

Kum tanesinden ilham alıp yürüdüğünde

Yığılıyor bir bir üzerine kervanlar

Ben sana bölüşelim diyecektim

Başlamıştı bölüşmeye

 

 

II

 

Işığı kör eden insanlar var

Işık bir iki üç

Bu sahne hiç kesilmesin

Dünyada oynatılacak bu sahne

Öyle başlıyordu sunumları

Bir ekmek gibi, yoğundur

Âdet edinmiş, görünce yürüyorlar biliyorsun

 

Ölü duası bu

Buhurdanlarda sallanıyordu, sallanıyor

Sanki ağır biraz elin

Üstümüze yıkıyor dalgaları

Ötesinde meşeler sümbüller yeşeriyor

Etlerimizde

 

Dingin bir kıyamet gibi değil

Yolun bellidir

Bir damla sağarsın sabahlardan

Bakraç, bakraçlardaki denizlerden az değil

 

Sevgili dost

Beni öyle tanı

Portakal çiçeklerini koparırken

Plastik ejderhalara nasıl diş bilediğimi

Beni öyle tanı

Sen yıldızlardan saçtığında ezgilerini

Ezgiler tehlikeliydi

Yan yana toplanıyordu görenler

 

 

III

 

Denizlerden gelen bir mağaraydı

Çınardır, çınar kokusu

Serinletir güvercin seslerini

Bir yapraktan su verir yıldızlara

Bir yapraktan nice yara ilaçlar

Bir gece tutar içinde, yapraklardan

 

Karnı incedir, incedir gözleri

Dallarından tutar kubbelerin

Sesini bir değirmende öğütüp

Sızdırır güneşi yıkılan evlere

 

Gün doğurmamış karanlıkta

Üstüne gelen ölüler var

Bir ses iki ses, sesi takip et

İsabet ediyor hepsi

Bir, iki, üç

Hepsi yanında buluyor kendini

Söyle sevgili dost

Çantalara sığmayan daha kaç taşın var

 

Kaç kepenekle bilmem, bekleriz dağlarda

Sen omuz ver

Taşıyabiliriz bu yılkıları

Sen omuz ver

Çünkü şuraya sırtını döksen

Balıklar şehri sarar

 

Taşların üstünden seğirterek

Atlas değil, boynuma urgan deyu hazırım

Destursuz girdim Pirim

Dünya işte uzun değil

Beni yapraklarla karşıla

 

 

Eser Sahibi:
Website:
1 Yorum Bulunmaktadır.
  1. ayhan gültekin
    Sevgili Ahmet Can Müthiş bir alanda sözün ustalığında (şiirde) yazmış olman bani çok etkiledi.Oldukça güzel olmuş.Doğunun esintisini İstanbul un fırtınasına katmışsın. En derin sevgi sevgi ve hürmetlerimle.

Yorum Yapın!

Gerekli tüm alanları lütfen doldurunuz. *